Εν μεγάλω Ελληνικώ Κράτος, 2014 μ.χ

kavafisathina4Ίσως οι περισσότεροι να θυμάστε την καμπάνια του ιδρύματος Ωνάση και του αρχείου Κ.Π.Καβάφη (που ανήκει στο Ίδρυμα) τον Οκτώβρη του 2013, όπου οι στίχοι του ποιητή κυκλοφορούσαν σε μετρό, λεωφορεία και άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς, σε γιγαντοαφίσες ή πόστερ και άλλα διάφορα.

Θα θυμάστε επίσης την διάσταση που πήρε το ζήτημα, καθώς η σχετική πρωτοβουλία πραγματοποίησε μια αυθαίρετη κοπτοραπτική επάνω στην ποίηση του Καβάφη-που κατ’ αρχήν αποτελεί εχθρική πράξη ενάντια στο πολυσήμαντο έργο του ποιητή αλλά ας το προσπεράσουμε για λόγους οικονομίας.

Continue reading «Εν μεγάλω Ελληνικώ Κράτος, 2014 μ.χ»

Advertisements

Επανάσταση, κομφορμισμός και πολιτικά μνημόσυνα

Danger conformity hazard contains possibly new information which may stimulate independent thought

*τα παρακάτω είναι απ’ την οπτική ενός εξωτερικού παρατηρητή

Αν θέλαμε  να είμαστε σύμφωνοι με το πνεύμα των ημερών θα λέγαμε πως ‘’μείναμε έκπληκτοι’’ απ’ τα χτεσινά και σημερινά γεγονότα γύρω από το Πολυτεχνείο και τις κινητοποιήσεις των φοιτητών.  Αλλά για να λέμε την αλήθεια η έκπληξη αυτή αρμόζει σε όσους έχουν χάσει επαφή με την πραγματικότητα εδώ και καιρό και επειδή δεν συγκαταλεγόμαστε σε αυτούς μόνο ειρωνεία θα μπορούσε να είναι. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ την αρχή.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον καθεστωτικό τύπο, στις αρχές της εβδομάδας ‘’ανώτατα στελέχη της ελ.ας’’ καθώς και ο υπ. Δημόσιας τάξης Β.Κικίλιας συναντήθηκαν με πρυτάνεις των ιδρυμάτων -μπορούμε να υπολογίζουμε στα σίγουρα τον Φορτσάκη- προκειμένου να σχεδιάσουν τις κινητοποιήσεις της αστυνομίας εν όψει της γιορτής του Πολυτεχνείου. Εκεί φαίνεται πως η απόφαση που πάρθηκε πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης, όταν και δυνάμεις των Ματ κατέλαβαν, με εντολή Φορτσάκη όπως γράφτηκε, το ΕΚΠΑ και ύστερα την ΑΣΟΕΕ.

Continue reading «Επανάσταση, κομφορμισμός και πολιτικά μνημόσυνα»

H διαρκής κίνηση του προλεταριάτου: Απ΄το Πακιστάν, τη Συρία, την Αφρική στο στρατόπεδο συγκέντρωσης

diarkhskinhsh φωτό antifa scripta

Η διαρκής κίνηση

Η διαρκής κίνηση του προλεταριάτου έχει περιγραφεί με διάφορους τρόπους απ’ τα αφεντικά στον δυτικό κόσμο: το »μεταναστευτικό φαινόμενο», το »μεταναστευτικό πρόβλημα», οι »λαθραίοι» κ.λ.π. Όλες ανεξαιρέτως οι κυρίαρχες αφηγήσεις είτε έχουν ανθρωπιστικό πρόσημο είτε όχι, υποκρύπτουν ξεκάθαρα την ταξική διάσταση των μεταναστευτικών ροών (πακέτο με μερικά άλλα σημαντικά πραγματάκια…), την εξαναγκαστική μετακίνηση, δηλαδή, τον ξεριζωμό, του πολυεθνικού προλεταριάτου απ τις ανά τη γη πατρίδες του.

Αυτή η διαρκής όσο και εξαναγκασμένη κίνηση, αποτέλεσμα των διάφορων ιμπεριαλισμών, επεκτατισμών, πολέμων εναντίων της ‘’τρομοκρατίας’’, ‘’εκδημοκρατισμού’’ απολυταρχικών καθεστώτων κ.λ.π, σίγουρα αποτέλεσμα δράσης των παγκόσμιων κεφαλαιακών συμφερόντων, επειδή είναι η κίνηση του προλεταριάτου πρέπει με κάποιο τρόπο (με πολλούς μάλλον) να μπει στο κύκλο εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης απ’ το κεφάλαιο. Πρέπει με κάποιο τρόπο να αποτελέσει πεδίο κερδοφορίας για το καπιταλιστικό σύστημα και τα κυρίαρχα κρατικά συμφέροντα τη στιγμή που το προλεταριάτο αυτό ξεκινήσει την πορεία φυγής του. Σαφέστατα υπάρχει η ανθρωπιστική, η ψυχολογική, η πολιτική πλευρά του »μεταναστευτικού’’, παρ’ όλα αυτά, η οικονομική εκμετάλλευση είναι αυτή που υποκρύπτεται σε κάθε περίπτωση, όποια και αν είναι η ταμπέλα.

Στην παρούσα καπιταλιστική συγκυρία, οι μεταναστευτικές ροές του ανατολικού μπλοκ που κυριάρχησαν τη δεκαετία του ’90 έχουν αντικατασταθεί από αυτές προερχόμενες απ τις χώρες της μέσης ανατολής και της αφρικανικής ηπείρου: Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Συρία, Παλαιστίνη και ένα σωρό αφρικανικές χώρες έχουν αντικαταστήσει την Αλβανία, Ουκρανία, Βουλγαρία κ.λ.π στην εξαγωγή φτηνής εργατικής δύναμης. Τι γίνεται όμως τη στιγμή που ο καπιταλισμός δεν βρίσκεται σε ανάπτυξη όπως το ’90, αλλά, διανύει άλλη μια δομική του κρίση; Τι γίνεται όταν τα κάθε λογής αφεντικά, μικρά και μεγάλα ‘’δυσκολεύονται’’ να εκμεταλλευτούν, όπως τότε, το πολυεθνικό προλεταριάτο που καταφθάνει μαζικά και αναζητεί εργασία;

Continue reading «H διαρκής κίνηση του προλεταριάτου: Απ΄το Πακιστάν, τη Συρία, την Αφρική στο στρατόπεδο συγκέντρωσης»

Η απουσία μαζικού ταξικού υποκειμένου

Η τρέχουσα φάση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης επιτίθεται στα εργατικά/κοινωνικά συμφέροντα με πολλαπλούς τρόπους. Με άμεσο τρόπο, μειώνοντας τον εργατικό μισθό. Με έμμεσο τρόπο μειώνοντας τον κοινωνικό μισθό. Οι κοινωνικοί αγώνες όπως εξελίχθηκαν είχαν στον πυρήνα τους τις υλικές συνθήκες της εργατικής τάξης και των μικροαστικών στρωμμάτων, παρ’ όλα αυτά η μορφή που έλαβαν ήταν απαγκιστρωμένη, ουσιαστικά, απ’ την εργατική ταυτότητα – κατα πλειοψηφία μιας και υπήρχαν εξαιρέσεις.

Συνακόλουθα, η πλειοψηφία των εργατικών αγώνων διαμεσολαβούνταν τις περισσότερες περιπτώσεις από μια συνδικαλιστική γραφειοκρατία, από ένα κομματικό επιτελείο, από τον αριστερό κυβερνητισμό-ειδικά απ το ’12 και μετά, από μια εθνική ταυτότητα. Σε κάθε περίπτωση οι υποκειμενικοί όροι δεν ήταν/είναι σύγχρονοι με τους αντικειμενικούς όρους. Οι φορές όπου μια ξεκάθαρη ταξική ταυτότητα, χωρίς κάποια θεσμική διαμεσολάβηση, αναδύθηκε σε έναν εργατικό αγώνα αφορούσε κυρίως »μοριακούς» αγώνες σωματείων βάσης, πρωτοβάθμειων και εργατικών συλλογικοτήτων. Οι αγώνες αυτοί δύσκολα έφτασαν το μαζικό επικοινωνιακό επίπεδο των διαμεσολαβημένων εργατικών αγώνων. Ο αγώνας των καθαριστριών είναι μια εξαίρεση σε αυτό.

Continue reading «Η απουσία μαζικού ταξικού υποκειμένου»

Δεν υπάρχουν καλά νέα… Μερικά σύντομα σχόλια για την συγκυρία

workinclass

Καπιταλιστική αναδιάρθρωση και μεταπολίτευση

Στη  μέγγενη της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, η δράση του προλεταριάτου εξελίσσεται στο περιθώριο του αποκλεισμού που, πλέον, επιβάλλει το σύστημα. Οι μεγάλες μάζες των καταπιεσμένων και ακραία εκμεταλλευομένων προκειμένου να εμφανιστούν στο προσκήνιο της »κεντρικής πολιτικής σκηνής», είναι αναγκασμένες να το κάνουν (για την ώρα..) μέσα απ τις μεσολαβήσεις που παράγει το κυρίαρχο σύστημα (οικονομικοπολιτικό). Στο πλαίσιο αυτό, απ την ιστορική αλλαγή σελίδας με το περίφημο »τέλος της μεταπολίτευσης» και ύστερα, κουβαλώντας τις κληρονομημένες μορφές πάλης της προηγούμενης ιστορικής περιόδου, αναπτύχθηκαν οι κινητοποιήσεις/συγκρούσεις/αρνήσεις του προλεταριάτου. Απ’ την μεγαλειώδη απεργία της 5ης Μάη και την αντίστοιχη κατάληξη, στον πολύμηνο αγώνα των εργατών της χαλυβουργίας, στις μαζικές συγκεντρώσεις και συγκρούσεις των »αγανακτισμένων», έως την 12η Φλεβάρη του ’12 όλα είχαν, τελικά, ένα συγκεκριμένο όριο: τις εκλογές. Και παραπέρα, το σύστημα γέννησε μια επιπλέον διαμεσολάβηση, χειρότερη ακόμα απ’ τις εκλογές ως διαδικασία: το κυνήγι της εξουσίας.

Continue reading «Δεν υπάρχουν καλά νέα… Μερικά σύντομα σχόλια για την συγκυρία»

»Προγράμματα μαθητείας μαθητών»- το μελλοντικό υποτιμημένο προλεταριάτο

child-labor

Δημοσιεύτικε τις προηγούμενες μέρες σε καθεστωτικό διαδυκτιακό μέσο ενημέρωσης η παρακάτω είδηση:

Αθήνα

Την υλοποίηση προγράμματος μαθητείας από τον ΟΑΕΔ, στο οποίο θα μετάσχουν 12.000 μαθητές οι οποίοι θα εισπράξουν ημερήσια αποζημίωση της τάξεως των 11 ευρώ, προβλέπει κοινή υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ.

Το πρόγραμμα ενέκριναν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας και οι υπουργοί Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης, Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος και Εργασίας,Γιάννης Βρούτσης.

Όπως αναφέρεται στο ΦΕΚ, το πρόγραμμα αφορά το 2014 και ο προϋπολογισμός του ανέρχεται περίπου στα 20 εκατ. ευρώ.

Μέσω του προγράμματος, οι μαθητές θα μπορούν να συμμετάσχουν σε πρακτική άσκηση, είτε σε φορείς του δημοσίου και δήμους είτε ακόμη και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Η διάρκεια της πρακτικής άσκησης θα είναι τέσσερα εξάμηνα ενώ οι μαθητές θα απασχολούνται για έξι ώρες ημερησίως.

Η απόφαση περιγράφει δύο διαδικασίες απόδοσης της ημερήσιας αποζημίωσης των 11 ευρώ στους δικαιούχους: είτε απευθείας, είτε μέσω των εργοδοτών. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδεικνύεται η κατάθεση των ποσών στους τραπεζικούς λογαριασμούς των μαθητών.

Αναρωτιέται κανείς ποιους σκοπούς εξυπηρετεί ένα πρόγραμμα μαθητείας μαθητών- δε διευκρινίζεται αν πρόκειται για μαθητές δημοτικού, γυμνασίου, λυκείου.

Κατ’ αρχάς, έχοντας ως δεδομένο την κοινωνική φτώχεια, την εξαθλίωση και την καταπίεση που βιώνουν σε συντριπτικό ποσοστό οι οικογένειες, το μεροκαματάκι των 11 ευρώ που θα φέρνει ο πιτσιρικάς και η πιτσιρίκα στο σπίτι για μια εξάωρη πρακτική, και η συμβολή του στο οικογενειακό εισόδημα-αν υπάρχει, αρκεί ως δικαιολογία. Αρκεί, επίσης, η ελπίδα που θα δημιουργεί η πρακτική αυτή για την εύρεση μιας θέσης εργασίας στις αντίστοιχες εταιρίες.

 

Απ τη μεριά του Κράτους, τα πράγματα εκ πρώτης δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Τι χρειάζεται ένας μαθητής οποιαδήποτε πρακτική άσκηση, δεν θα πηγαίνει σχολείο, πόσο παραγωγικός θα είναι;

Ας ξεκινήσουμε απ το γεγονός πως τα προγράμματα αυτά αποτελούν ήδη κανόνα για χιλιάδες άνεργους εργάτες εδώ και πάνω από έναν χρόνο. Τα προγράμματα αυτά έχουν συγκεκριμένους στόχους να φέρουν εις πέρας αναφορικά με τη δομή και την εκμετάλλευση της εργασίας. Σχετικά με τους μαθητές, σε μια πρώτη ανάγνωση μπορούμε να υποθέσουμε τα εξής:
Μέσα στη γενικότερη υποτίμηση της εκπαίδευσης, που αποτελούσε έτσι κι αλλιώς έναν απ τους πολλούς ταξικούς διαχωρισμούς, όπου οι κρατικές-δημόσιες επιφάσεις της προηγούμενης κοινωνικής ισορροπίας καταργούνται, η προηγούμενη δομή αναδιαρθρώνεται με βάση τις νέες αναγκαιότητες της καπιταλιστικής συσσώρευσης, διαφαίνεται εδώ η προσπάθεια για διεύρυνση αυτού του ταξικού διαχωρισμού σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Ξεκαθαρίζεται με την έλευση του ΟΑΕΔ, πως εδώ υπάρχει ένα πρόπλασμα εργατικού δυναμικού (μαθητές) που πρέπει να λάβει την κατάλληλη μορφή προκειμένου να εξυπηρετήσει τις αναγκαιότητες του συστήματος σε δεύτερο χρόνο. Η καθολικότητα του δικαιώματος στην εκπαίδευση αμφισβητείται και νέες ανάγκες ορίζονται. Το Κεφάλαιο δε χρειάζεται άλλους δικηγόρους ή γιατρούς, δε χρειάζεται άλλους άνεργους »επιστήμονες», άλλους άνεργους πτυχιούχους. Το Κεφάλαιο χρειάζεται υποταγμένους, υποτιμημένους εργάτες που θα έχουν τις ικανότητες να ανταποκριθούν στις ανάγκες τις παραγωγής.

Τα προγράμματα αυτά έχουν διπλό ορίζοντα. Ο ένας βρίσκεται στο παρόν, στην οργάνωση της υπάρχουσας εργασίας με διαρκώς χειρότερους όρους, και ο δεύτερος στο μέλλον, στη συνολική περαιτέρω υποτίμηση της εργατικής δύναμης.

Όσον αφορά τους μαθητές, η εκπαίδευση λαμβάνει μια διαφορετική μορφή και απαγκιστρώνεται από το μέχρι τώρα καθορισμένο γνωσιακό αντικείμενο. Η εκπαίδευση των μαθητών, πλέον, θα αφορά την ανάπτυξη τεχνικών/πρακτικών ικανοτήτων και όχι τη γενική μόρφωση-ακόμα και με την διαστρέβλωση που αυτή πραγματοποιούνταν μέχρι τώρα.

Συνακόλουθα, οι ανάγκες της παραγωγής απαιτούν εκτός από το κατάλληλα καταρτισμένο εργατικό δυναμικό και την αντίστοιχη πειθάρχισή του. Οι μαθητές όντας ευάλωτοι, θα εκπαιδευτούν στην πειθάρχιση και την υποτιμημένη εργασία από μικρή ηλικία. Το πρόγραμμα αυτό – και τα προγράμματα που, λογικά, θα ακολουθήσουν μπορεί να ειδωθεί ως επένδυση από το Κράτος, όπου μελλοντικά θα παράξει ένα πειθαρχημένο όσο και υποτιμημένο νέο εργατικό δυναμικό. Ένα εργατικό δυναμικό στον πάτο της ιεραρχίας, συνηθισμένο να δουλεύει σε συνθήκες δουλείας, χωρίς απρόβλεπτες εξάρσεις και τις καταστροφικές συνέπειες αυτών.

Εν ολίγοις τα αφεντικά θέλουν να διαμορφώσουν τους μελλοντικούς εργάτες έτσι όπως αυτά κρίνουν ότι τους εξυπηρετεί και δε δίνουν και πολύ σημασία σε παλιές έννοιες όπως »δημόσια δωρεάν εκπαίδευση».

Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται και τα πολύ εύγλωττα »σποτάκια» του υπουργείου παιδείας:

Continue reading «»Προγράμματα μαθητείας μαθητών»- το μελλοντικό υποτιμημένο προλεταριάτο»