Εργατικό κίνημα, ενσωμάτωση, διαμεσολάβηση και η σύγχρονη εκδοχή της Χίμαιρας.

1

Η μακρά και βασανιστική προεκλογική διαδικασία των 2 τελευταίων ετών φτάνει επιτέλους στο τέλος της. Μάχες επί μαχών στα τηλεοπτικά παράθυρα ανέδειξαν νικητή: την Δημοκρατία. Έτσι, στις 25 του Γενάρη ο κυρίαρχος Λαός θα κληθεί να ασκήσει το αναφαίρετο δημοκρατικό του δικαίωμα προκειμένου να αναδείξει το νέο κυβερνητικό προσωπικό, τη νέα εξουσία του τόπου.

Η μιντιακή φιλολογία (ή θόρυβος) των τελευταίων μηνών σχετικά με την εκλογή ΠτΔ , το χρέος, τους δανειστές , τις εκλογές, την κρίση κ.λ.π, η προπαγάνδα της κυβέρνηση και της αξιωματικής αντιπολίτευσης χρησιμοποιώντας τον φόβο και την ελπίδα αντίστοιχα, ο δημόσιος διάλογος αλλά και τα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ομονοούν πως αυτές οι εκλογές είναι οι πιο σημαντικές της μεταπολίτευσης, οι πλέον κρίσιμες για τις τύχες της χώρας.

Ο διάχυτος εκβιασμός που εκπορεύεται από την μιντιακή υστερία και τα κόμματα προορίζεται στο να αποσπάσει με κάθε τρόπο την συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, και άρα τη συναίνεση, μέσα από το πλαίσιο επιλογής κομμάτων που τα αφεντικά ορίζουν για τον ψηφοφόρο. Με μια σχετική ασφάλεια αναφορικά με τη συμμετοχή στις εκλογές ή όχι, εκπορευόμενη από την διαρκή κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η Δημοκρατία μπορεί να αναπαράξει τον εαυτό της και τα αφεντικά την εξουσία τους.

Continue reading «Εργατικό κίνημα, ενσωμάτωση, διαμεσολάβηση και η σύγχρονη εκδοχή της Χίμαιρας.»

Advertisements

Eργατικό κίνημα: υπό διαρκές κοινοβουλευτικό πραξικόπημα

5109505422_45f5ac942f_b

Kατά την διάρκεια του υπερεκατονταετούς εργατικού κινήματος στην μάχη για την απελευθέρωσή του, αντιπαρατέθηκαν, συγκρούστηκαν, αναμετρήθηκαν πολλές διαφορετικές στρατηγικές, τακτικές, φιλοσοφικές θέσεις κ.ο.κ Το εργατικό κίνημα υπήρξε, ανάμεσα στα άλλα, ένα τεράστιο εργαστήρι. Ένα χωνευτήρι ιδεών, πρακτικών, πολιτισμών. Η πεμπτουσία των οραμάτων για μια άλλη, δίκαιη κοινωνία. Λίγες όμως αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του προκάλεσαν μεγαλύτερες διαφωνίες, ρίξεις και εν τέλει τελείως διαφορετικά και πολλές φορές εχθρικά ρεύματα, όπως αυτή της χρησιμοποίησης ή όχι της κοινοβουλευτικής οδού ως μέσο επίλυσης του ‘’κοινωνικού ζητήματος’’.

Ήδη από την Α’ Διεθνή σχηματίσθηκαν τα δυο ρεύματα που θα καθόριζαν έκτοτε την ταραγμένη του πορεία. Η αντιπαράθεση στο εσωτερικό της μεταξύ εξουσιαστών σοσιαλιστών και αντιεξουσιαστών, μεταξύ κατάληψης της εξουσίας και καταστροφής της αντανακλούν όχι απλώς δύο διαφορετικές επιλογές, αλλά όπως έδειξαν οι κατευθύνσεις των επαναστατικών κινημάτων, δυο τελείως διαφορετικές και εχθρικές πολλές φορές φιλοσοφικές αντιλήψεις όχι μόνο για την τακτική, αλλά για τον κόσμο, τη ζωή, την οργάνωσή της και την πολυπόθητη αλλαγή της σε μια δίκαιη βάση.

Continue reading «Eργατικό κίνημα: υπό διαρκές κοινοβουλευτικό πραξικόπημα»

Η απουσία μαζικού ταξικού υποκειμένου

Η τρέχουσα φάση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης επιτίθεται στα εργατικά/κοινωνικά συμφέροντα με πολλαπλούς τρόπους. Με άμεσο τρόπο, μειώνοντας τον εργατικό μισθό. Με έμμεσο τρόπο μειώνοντας τον κοινωνικό μισθό. Οι κοινωνικοί αγώνες όπως εξελίχθηκαν είχαν στον πυρήνα τους τις υλικές συνθήκες της εργατικής τάξης και των μικροαστικών στρωμμάτων, παρ’ όλα αυτά η μορφή που έλαβαν ήταν απαγκιστρωμένη, ουσιαστικά, απ’ την εργατική ταυτότητα – κατα πλειοψηφία μιας και υπήρχαν εξαιρέσεις.

Συνακόλουθα, η πλειοψηφία των εργατικών αγώνων διαμεσολαβούνταν τις περισσότερες περιπτώσεις από μια συνδικαλιστική γραφειοκρατία, από ένα κομματικό επιτελείο, από τον αριστερό κυβερνητισμό-ειδικά απ το ’12 και μετά, από μια εθνική ταυτότητα. Σε κάθε περίπτωση οι υποκειμενικοί όροι δεν ήταν/είναι σύγχρονοι με τους αντικειμενικούς όρους. Οι φορές όπου μια ξεκάθαρη ταξική ταυτότητα, χωρίς κάποια θεσμική διαμεσολάβηση, αναδύθηκε σε έναν εργατικό αγώνα αφορούσε κυρίως »μοριακούς» αγώνες σωματείων βάσης, πρωτοβάθμειων και εργατικών συλλογικοτήτων. Οι αγώνες αυτοί δύσκολα έφτασαν το μαζικό επικοινωνιακό επίπεδο των διαμεσολαβημένων εργατικών αγώνων. Ο αγώνας των καθαριστριών είναι μια εξαίρεση σε αυτό.

Continue reading «Η απουσία μαζικού ταξικού υποκειμένου»

Tι πάει να πει »κατα παρέκκλιση της ισχύουσας νομοθεσίας» ρε;;

από Αυτόνομο ραδιόφωνο Ιωαννίνων

Πραγματοποιήθηκε στις 22/01 εκτεταμένη παρέμβαση με μοίρασμα κειμένων σε όλα τα κτίρια που στεγάζουν υπηρεσίες της Περιφέρειας Ηπείρου και του Δήμου Ιωαννιτών, από την πρωτοβουλία εργαζομένων σε κοινωφελή προγράμματα μέσω ΟΑΕΔ «5μηνίτες δίχως ίχνος υπομονής…» και με τη στήριξη αλληλέγγυων συντρόφων/ισσων.

Στόχος της παρέμβασης ήταν αφενός να δημοσιοποιηθεί το αίσχος των εργασιακών συνθηκών των 5μηνιτών και αφετέρου να δημιουργηθούν οι πρώτες ζυμώσεις μεταξύ των εργαζομένων με 5μηνη σύμβαση, ώστε να προκύψουν στο αμέσως επόμενο διάστημα δράσεις.

.pentamina

 

σε pdf εδώ

Συνδικαλισμός, εγατοπατέρες και εργατικό κίνημα, μια σύντομη ματιά.

8hoursday_banner_1856

ΕΡΕΥΝΑ | ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΛΙΤΗ (politi@enet.gr)

Δημοσιεύθηκε στο http://www.enet.gr στις 25/4/2010

Τον λοιδόρησαν οι κοσμικοί, τον υπονόμευσαν οι γραφειοκράτες, τον υποτίμησαν οι κεφαλαιοκράτες, τον αξιοποίησαν για πάρτη τους τα κόμματα εξουσίας, τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία οι εργαζόμενοι – παλιοί και νέοι, τον καταγέλασαν οι κυβερνήσεις που τον καλούν ως συνομιλητή στο τραπέζι μόνον όταν έχει τελειώσει το γεύμα. Αλλά, αν ο συνδικαλισμός είναι χαμένη υπόθεση, γιατί οι εργοδότες επιμένουν να οργανώνονται σε ενώσεις και επιμελητήρια;

Πάρ’ το απόφαση, βρε Στράτο, να γραφτείς στο συνδικάτο!» Ο στίχος που ο Φώντας Λάδης έγραψε μέσα στο αγωνιστικό κλίμα της Μεταπολίτευσης φέρνει στη μνήμη ξεθωριασμένες φωτογραφίες από εργατικές Πρωτομαγιές, άντρες με μισάνοιχτα πουκάμισα, μουστάκια και φαβορίτες, γυναίκες με εμπριμέ φορέματα, και τον Ρίτσο να απαγγέλλει από την εξέδρα της ΓΣΕΕ. Μια εποχή που η αισιοδοξία συνυπήρχε με την αυταπάτη, τα ζιβάγκο προλείαιναν το έδαφος για τα Αρμάνι, το «Εξω οι βάσεις» κοντραριζόταν με το καραμανλικό «Ανήκομεν εις την Δύσιν» και το «Πάγωσε η τσιμινιέρα» τραγουδιόταν ακόμα και από πεντάχρονα παιδιά.

Σήμερα, οι μπόμπιρες της Μεταπολίτευσης είναι τριανταπεντάρηδες των 700 ευρώ, της Ελλάδας του ΔΝΤ και των «κοινωνικών δικτύων». Ο σημερινός Στράτος, που μπορεί να λέγεται Κωνσταντίνα, Κάρμεν, Χασάν, δεν αρκεί να το πάρει απόφαση να γραφτεί στο συνδικάτο. Συνδικάτο μπορεί να μην υπάρχει καν στο χώρο όπου εργάζεται ή, κι αν υπάρχει, ο ίδιος μπορεί να μην το ξέρει, ειδικά αν είναι ενοικιαζόμενος ή ημιαπασχολούμενος. Μπορεί και να είναι εργοδοτικό ή σωματείο σφραγίδα ή, απλώς, να αρνείται να τον γράψει επειδή ο Στράτος της ιστορίας μας δουλεύει ως συμβασιούχος ή ως «μπλοκάκι», με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Continue reading «Συνδικαλισμός, εγατοπατέρες και εργατικό κίνημα, μια σύντομη ματιά.»

Ανακοίνωση Ένωσης Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας

LAFARGE

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, αγαπητοί συμπολίτες

Η ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, μέλος του πολυεθνικού ομίλου Lafarge αποφάσισε, ως γνωστό, στις 25 Μαρτίου του 2013 να σταματήσει την λειτουργία του τσιμεντάδικου της Χαλκίδας ισχυριζόμενη ότι δεν είναι βιώσιμο.

Το σωματείο μας, διαψεύδοντας την πολυεθνική μέσα από τα ίδια της τα κείμενα, είχε τονίσει στην προηγούμενη ενημερωτική του ανακοίνωση ότι το τσιμεντάδικο της Χαλκίδας δεν είναι απλά μόνο βιώσιμο αλλά είναι ένα σύγχρονο και ανταγωνιστικό εργοστάσιο κι ότι σκόπιμα η Lafarge το παρουσιάζει ως μη βιώσιμο προκειμένου να πετύχει τις ομαδικές απολύσεις που είχε σχεδιάσει  (229 σε σύνολο 236 εργαζομένων).

Ένα μήνα μετά την δόλια απόφαση της Lafarge επιβεβαιωθήκαμε πανηγυρικά.

Την Τετάρτη, 24 Απριλίου του 2013, το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (Α.Σ.Ε.) το οποίο  εξέτασε την αίτηση της Lafarge για ομαδικές απολύσεις, την  απέρριψε με ψήφους 5 κατά και μιας υπέρ (εκπρόσωπος των βιομηχάνων).

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης του Α.Σ.Ε. , ένας εκ των λόγων που απέρριψε την αίτησή της για ομαδικές απολύσεις είναι ότι

Η  Lafarge δεν κατέθεσε κανένα οικονομικό στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό της ότι η επιχείρηση  δεν είναι  βιώσιμη.

Την Παρασκευή, 26 Απριλίου του 2013, ο Υπουργός Εργασίας, δέχεται την αρνητική εισήγηση του Α.Σ.Ε. και αποφασίζει να μην εγκρίνει τις ομαδικές απολύσεις που ζήτησε η Lafarge.

Την Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013, η Lafarge επιδεικνύοντας τη γνωστή αλαζονική συμπεριφορά και ασέβεια στους θεσμούς προς τους οποίους η ίδια προσέφυγε, γράφει στα παλιά της παπούτσια την αρνητική εισήγηση του Α.Σ.Ε. και την απόφαση του Υπουργού Εργασίας και προχωρά σε 11 απολύσεις, κάνοντας χρήση του ανωτάτου ορίου 5% που προβλέπει ο Νόμος περί ομαδικών απολύσεων.

Continue reading «Ανακοίνωση Ένωσης Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας»

Ανακοίνωση Ένωσης Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας

LAFARGE

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, αγαπητοί συμπολίτες

Η ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, μέλος του πολυεθνικού ομίλου Lafarge αποφάσισε, ως γνωστό, στις 25 Μαρτίου του 2013 να σταματήσει την λειτουργία του τσιμεντάδικου της Χαλκίδας ισχυριζόμενη ότι δεν είναι βιώσιμο.

Το σωματείο μας, διαψεύδοντας την πολυεθνική μέσα από τα ίδια της τα κείμενα, είχε τονίσει στην προηγούμενη ενημερωτική του ανακοίνωση ότι το τσιμεντάδικο της Χαλκίδας δεν είναι απλά μόνο βιώσιμο αλλά είναι ένα σύγχρονο και ανταγωνιστικό εργοστάσιο κι ότι σκόπιμα η Lafarge το παρουσιάζει ως μη βιώσιμο προκειμένου να πετύχει τις ομαδικές απολύσεις που είχε σχεδιάσει  (229 σε σύνολο 236 εργαζομένων).

Ένα μήνα μετά την δόλια απόφαση της Lafarge επιβεβαιωθήκαμε πανηγυρικά.

Την Τετάρτη, 24 Απριλίου του 2013, το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (Α.Σ.Ε.) το οποίο  εξέτασε την αίτηση της Lafarge για ομαδικές απολύσεις, την  απέρριψε με ψήφους 5 κατά και μιας υπέρ (εκπρόσωπος των βιομηχάνων).

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης του Α.Σ.Ε. , ένας εκ των λόγων που απέρριψε την αίτησή της για ομαδικές απολύσεις είναι ότι

Η  Lafarge δεν κατέθεσε κανένα οικονομικό στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό της ότι η επιχείρηση  δεν είναι  βιώσιμη.

Την Παρασκευή, 26 Απριλίου του 2013, ο Υπουργός Εργασίας, δέχεται την αρνητική εισήγηση του Α.Σ.Ε. και αποφασίζει να μην εγκρίνει τις ομαδικές απολύσεις που ζήτησε η Lafarge.

Την Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013, η Lafarge επιδεικνύοντας τη γνωστή αλαζονική συμπεριφορά και ασέβεια στους θεσμούς προς τους οποίους η ίδια προσέφυγε, γράφει στα παλιά της παπούτσια την αρνητική εισήγηση του Α.Σ.Ε. και την απόφαση του Υπουργού Εργασίας και προχωρά σε 11 απολύσεις, κάνοντας χρήση του ανωτάτου ορίου 5% που προβλέπει ο Νόμος περί ομαδικών απολύσεων.

Continue reading «Ανακοίνωση Ένωσης Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας»