Aριστερός πατριωτισμός: τραγωδία ή φάρσα

newego_LARGE_t_1101_54461917κείμενο που δημοσιεύτηκε στο provo.gr

Πίσω στο 2012, σε μια εκδήλωση για την ”άνοδο του φασισμού” και την έκπληξη αρκετών γύρω από αυτό το φαινόμενο, είχε ειπωθεί ανάμεσα στα άλλα πως η αριστερά δεν πρέπει να αφήσει το έθνος στους φασίστες και τους ακροδεξιούς. Και πως το έθνος είναι άλλο ένα σημείο πάλης όπου οι αριστεροί πρέπει να παρέμβουν και να του προσδώσουν διαφορετικό, φιλολαϊκό, νόημα.

Το παραπάνω είναι ενδεικτικό μιας γενικότερης πολιτικής αντίληψης που επικρατεί σε κομμάτια της αριστεράς, ενσωματωμένα πλήρως εδώ και πολλές δεκαετίες στο Κράτος με διάφορους τρόπους. Μια πατριωτική, εθνικιστική αντίληψη που εκπορεύεται (και) μέσα από την ιστορική πρόσδεσή της στους αστικούς θεσμούς. Πως αλλιώς θα αντιλαμβανόταν το έθνος ως κάτι που είναι προς διεκδίκηση από τους φασίστες και τους ακροδεξιούς.

Continue reading «Aριστερός πατριωτισμός: τραγωδία ή φάρσα»

Advertisements

H Δημοκρατία ως όριο των καταπιεσμένων, ο Φασισμός ως αναγκαία προϋπόθεση της εξουσίας.

dawson-parthenon

Με αφορμή την επικαιρότητα του τελευταίου διαστήματος, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και την προσπάθεια του κράτους για καταστολή, μπορούν να εξαχθούν κάποια πρώτα συμπεράσματα όσον αφορά τη συνολικότερη διαχείριση της ταξικής πάλης από τα αφεντικά.

Όπως γράψαμε και σε προηγούμενο άρθρο, η εξουσία έχει δομήσει έναν κοινωνικό χώρο στον οποίο οι κινήσεις των ‘’από κάτω’’, κάθε ανταγωνιστική κίνηση των καταπιεσμένων οφείλει να βρίσκεται μέσα σε αυστηρώς καθορισμένα πλαίσια. Αυτός ο χώρος σχηματικά αναφέρεται ως Δημοκρατία, και πέρα από τις όποιες κλασικές συνδηλώσεις της αποτελεί επίσης ένα συγκεκριμένο όριο, καθορισμένο κάθε φορά από τα αφεντικά, το οποίο όσοι οργανώνονται ανταγωνιστικά προς το Κράτος και το Κεφάλαιο δεν πρέπει να ξεπεράσουν.

Continue reading «H Δημοκρατία ως όριο των καταπιεσμένων, ο Φασισμός ως αναγκαία προϋπόθεση της εξουσίας.»