Ο κρετινισμός του Μέλλοντος που μόλις ξεκινά

sacrificio-bambino-moloch

Δεν συνηθίζουμε να ασχολούμαστε με τα ιδιαίτερα κομματικά δρώμενα του κάθε αστικού μπλόκ εξουσίας, αλλά τώρα θα κάνουμε μια μικρή εξαίρεση για τον σχολιασμό ενός συνθήματος που από χτες κατακλύζει το διαδίκτυο και σύντομα τους δρόμους.

Το ‘’Το Μέλλον Ξεκίνησε’’ ήταν το κεντρικό σύνθημα στο συνέδριο του Σύριζα και απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι το σύνθημα ‘’καθόδου’’ του κόμματος στην εκλογική διαδικασία της 25ής Γενάρη. Αυτή η διαπίστωση, πως το μέλλον ξεκίνησε, είναι προφανώς συμβολική, ας δούμε τι μπορεί να συμβολίζει.

Σύμφωνα με τη γενικότερη φιλολογία και τα προτάγματα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το έτερο αστικό μπλόκ εξουσίας με αυτό τον τρόπο, αυτή την συνθηματολογία, θέλει να οριοθετήσει την αρχή του τέλους των ‘’μνημονιακών πολιτικών’’ της κυβέρνησης της Ν.Δ που έχουν καταστρέψει τη Χώρα και το Λαό• να σημάνει την επερχόμενη εκλογική νίκη• να προσδώσει μια εσάνς επιστημονικής φαντασίας στη διαφορετική πολιτική που ο Σύριζα προτίθεται να εφαρμόσει –μη το παίρνετε στα σοβαρά αυτό για την επιστημονική φαντασία, είμαστε κάτι κακεντρεχείς τύποι που δεν θέλουν να πάει η χώρα μπροστά. Υπάρχει όμως και μια διαφορετική ανάγνωση.

Η τοποθέτηση αυτού του μέλλοντος που σκιαγραφείται, όπως είπαμε, στα πολιτικά προτάγματα του Σύριζα, στο παρόν, στο τώρα και όχι μετά την εφαρμογή του όποιου ‘’φιλολαϊκού’’ προγράμματος αξίζει μια προσπάθεια ερμηνείας.

Όπως κάθε πραγματική πραγματικότητα έτσι και το μέλλον, που ξεκινά παρέα με την προεκλογική εκστρατεία του Σύριζα, έχει μια ορισμένη κοινωνική κατάσταση ως βάση εκκίνησης, μια δυναμική θέση ισορροπίας, μια συγκεκριμένη πολιτικοοικονομική συγκυρία σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο, μια ορισμένη πραγματικότητα δηλαδή, ένα κατεστημένο παρόν.

Εφόσον, λοιπόν, το ‘’μέλλον ξεκίνησε’’ υποχρεούται με βάση τις παγκόσμιες φυσικές αναγκαιότητες που προσδένουν την ανθρωπότητα στον φυσικό κόσμο να λάβει υπόψιν και αναγκαστικά να ενσωματώσει αυτό το ορισμένο παρόν. Το μέλλον αυτό, κατά την εκκίνησή του, αυτός ο Γενναίος Νέος Κόσμος που κάνει τα πρώτα του βήματα με την προεκλογική εκστρατεία του Σύριζα, κουβαλά στο εσωτερικό του τον παλιό: τις παλιές συμβάσεις, παλιές αναγκαιότητες, παλιοκαταστάσεις και τη γενικότερη σαπίλα τους. Κάτι το οποίο δεν επιδέχεται αμφισβήτησης γιατί όπως είπαμε η ανθρωπότητα δεσμεύεται από τους παγκόσμιους, συμπαντικούς φυσικούς νόμους.

Και εκεί που καλέ μου αναγνώστη νόμιζες πως σε αυτό το κείμενο θα διαβάσεις μερικές προβλέψεις για αυτό το μέλλον, κάποια σχόλια σε πτυχές του που ήδη αναδύονται, με μια αριστοτεχνική (όχι και τόσο) ντρίπλα επιστρέφουμε στο ξενέρωτο παρόν.

Το παρόν αυτό, λοιπόν, απ’ το οποίο το μέλλον του Σύριζα ξεκίνησε για να στραβήξει ίσα τον δρόμο της ανάπτυξης, της ευημερίας και ό,τι άλλο θέλουν οι τα αφεντικά είναι μια συγκεκριμένη πολύ σκληρή πραγματικότητα:

Είναι αυτή της γενικευμένης ταξικής υποτίμησης της εργατικής τάξης που τα αφεντικά κατάφεραν ύστερα από 5 χρόνια καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης να επιβάλλουν.

Είναι τα εκατομμύρια των ανέργων που επιβιώνουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Είναι τα εκατομμύρια των ‘’πολιτών’’ που ζουν κάτω από το όριο φτώχειας ακόμα και με επίσημα κρατικά στατιστικά

Είναι οι μισθοί πείνας που παίρνουν, όταν τους παίρνουν, οι μισθωτοί εργάτες σε κάθε είδους σκατοδουλειά. Από το μοίρασμα φυλλαδίων στους δρόμους και τα μετρό μέχρι τα γραφεία των πολυεθνικών.

Είναι οι χιλιάδες απολύσεις  και η κάθετη μείωση των μισθών.

Είναι οι χιλιάδες δολοφονημένοι μετανάστες και πρόσφυγες στα σύνορα της χώρας που λειτουργούν ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Ευρώπης-Φρούριο.

Είναι οι εκατοντάδες φυλακισμένοι μετανάστες εργάτες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την επικράτεια όπου συντηρούν ένα σκασμό μικρά αφεντικά.

Είναι οι μαφιόζοι που εισήλθαν επίσημα στην ‘’κεντρική πολιτική σκηνή’’ μοιράζουν μεροκάματα και στήνουν τους ιδιωτικούς στρατούς τους.

Είναι οι ορδές των μπάτσων και των φασιστών που εξαπολύθηκαν ως απάντηση στο κίνημα όπως αυτό ξεδιπλώθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα.

Είναι η γενικευμένη καταστολή και ο φασισμός σε κάθε πτυχή της πραγματικότητας που αναδεικνύονται σε κυρίαρχο εγγυητή της καπιταλιστικής συσσώρευσης.

Είναι οι τρομονόμοι, ο 187 Α, ο κουκολονόμος, οι δίκες παρωδία, τα dna ως αποδεικτικό στοιχείο, η ‘’τρομοκρατία’’, οι σκευωρίες της αντιτρομοκρατικής, οι φυλακές τύπου Γ, τα υπόγεια του Κορυδαλλού, οι δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι.

Είναι οι βασανισμοί στα Α.Τ, οι δολοφονίες μεταναστών από μπάτσους και φασίστες, το ξύλο σε συνδικαλισμένους εργάτες, το σπάσιμο απεργιών, η επιστράτευση απεργών.

Είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες, οι χιλιάδες άστεγοι, η διαπόμπευση οροθετικών και τα πογκρόμ σε κοινότητες μεταναστών.

Όλα τα παραπάνω, και ένα σωρό ακόμα, είναι η βάση του Μέλλοντος αυτού και κανένας δεν μπορεί να αφήσει πίσω του. Το Μέλλον αυτό είναι η »σταθεροποίηση της χώρας» επάνω στην πιο βίαιη ταξική επίθεση των τελευταίων ετών, και όντως, μόλις ξεκίνησε.

Απ’ τη μεριά μας, αυτή της φοβερά υποτιμημένης εργατικής τάξης, πρέπει να υποσχεθούμε πως δε θα αφήσουμε αυτό το μέλλον να ξεκινήσει έτσι εύκολα. Γιατί κουβαλά πολύ αίμα, νεκρούς και ξύλο. Γιατί περνάει πάνω από τα σώματά μας, πάνω από την ισοπέδωση των ζωών μας στις οποίες φιλοδοξεί να χτιστεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s