»Προγράμματα μαθητείας μαθητών»- το μελλοντικό υποτιμημένο προλεταριάτο

child-labor

Δημοσιεύτικε τις προηγούμενες μέρες σε καθεστωτικό διαδυκτιακό μέσο ενημέρωσης η παρακάτω είδηση:

Αθήνα

Την υλοποίηση προγράμματος μαθητείας από τον ΟΑΕΔ, στο οποίο θα μετάσχουν 12.000 μαθητές οι οποίοι θα εισπράξουν ημερήσια αποζημίωση της τάξεως των 11 ευρώ, προβλέπει κοινή υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ.

Το πρόγραμμα ενέκριναν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας και οι υπουργοί Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης, Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος και Εργασίας,Γιάννης Βρούτσης.

Όπως αναφέρεται στο ΦΕΚ, το πρόγραμμα αφορά το 2014 και ο προϋπολογισμός του ανέρχεται περίπου στα 20 εκατ. ευρώ.

Μέσω του προγράμματος, οι μαθητές θα μπορούν να συμμετάσχουν σε πρακτική άσκηση, είτε σε φορείς του δημοσίου και δήμους είτε ακόμη και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Η διάρκεια της πρακτικής άσκησης θα είναι τέσσερα εξάμηνα ενώ οι μαθητές θα απασχολούνται για έξι ώρες ημερησίως.

Η απόφαση περιγράφει δύο διαδικασίες απόδοσης της ημερήσιας αποζημίωσης των 11 ευρώ στους δικαιούχους: είτε απευθείας, είτε μέσω των εργοδοτών. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδεικνύεται η κατάθεση των ποσών στους τραπεζικούς λογαριασμούς των μαθητών.

Αναρωτιέται κανείς ποιους σκοπούς εξυπηρετεί ένα πρόγραμμα μαθητείας μαθητών- δε διευκρινίζεται αν πρόκειται για μαθητές δημοτικού, γυμνασίου, λυκείου.

Κατ’ αρχάς, έχοντας ως δεδομένο την κοινωνική φτώχεια, την εξαθλίωση και την καταπίεση που βιώνουν σε συντριπτικό ποσοστό οι οικογένειες, το μεροκαματάκι των 11 ευρώ που θα φέρνει ο πιτσιρικάς και η πιτσιρίκα στο σπίτι για μια εξάωρη πρακτική, και η συμβολή του στο οικογενειακό εισόδημα-αν υπάρχει, αρκεί ως δικαιολογία. Αρκεί, επίσης, η ελπίδα που θα δημιουργεί η πρακτική αυτή για την εύρεση μιας θέσης εργασίας στις αντίστοιχες εταιρίες.

 

Απ τη μεριά του Κράτους, τα πράγματα εκ πρώτης δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Τι χρειάζεται ένας μαθητής οποιαδήποτε πρακτική άσκηση, δεν θα πηγαίνει σχολείο, πόσο παραγωγικός θα είναι;

Ας ξεκινήσουμε απ το γεγονός πως τα προγράμματα αυτά αποτελούν ήδη κανόνα για χιλιάδες άνεργους εργάτες εδώ και πάνω από έναν χρόνο. Τα προγράμματα αυτά έχουν συγκεκριμένους στόχους να φέρουν εις πέρας αναφορικά με τη δομή και την εκμετάλλευση της εργασίας. Σχετικά με τους μαθητές, σε μια πρώτη ανάγνωση μπορούμε να υποθέσουμε τα εξής:
Μέσα στη γενικότερη υποτίμηση της εκπαίδευσης, που αποτελούσε έτσι κι αλλιώς έναν απ τους πολλούς ταξικούς διαχωρισμούς, όπου οι κρατικές-δημόσιες επιφάσεις της προηγούμενης κοινωνικής ισορροπίας καταργούνται, η προηγούμενη δομή αναδιαρθρώνεται με βάση τις νέες αναγκαιότητες της καπιταλιστικής συσσώρευσης, διαφαίνεται εδώ η προσπάθεια για διεύρυνση αυτού του ταξικού διαχωρισμού σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Ξεκαθαρίζεται με την έλευση του ΟΑΕΔ, πως εδώ υπάρχει ένα πρόπλασμα εργατικού δυναμικού (μαθητές) που πρέπει να λάβει την κατάλληλη μορφή προκειμένου να εξυπηρετήσει τις αναγκαιότητες του συστήματος σε δεύτερο χρόνο. Η καθολικότητα του δικαιώματος στην εκπαίδευση αμφισβητείται και νέες ανάγκες ορίζονται. Το Κεφάλαιο δε χρειάζεται άλλους δικηγόρους ή γιατρούς, δε χρειάζεται άλλους άνεργους »επιστήμονες», άλλους άνεργους πτυχιούχους. Το Κεφάλαιο χρειάζεται υποταγμένους, υποτιμημένους εργάτες που θα έχουν τις ικανότητες να ανταποκριθούν στις ανάγκες τις παραγωγής.

Τα προγράμματα αυτά έχουν διπλό ορίζοντα. Ο ένας βρίσκεται στο παρόν, στην οργάνωση της υπάρχουσας εργασίας με διαρκώς χειρότερους όρους, και ο δεύτερος στο μέλλον, στη συνολική περαιτέρω υποτίμηση της εργατικής δύναμης.

Όσον αφορά τους μαθητές, η εκπαίδευση λαμβάνει μια διαφορετική μορφή και απαγκιστρώνεται από το μέχρι τώρα καθορισμένο γνωσιακό αντικείμενο. Η εκπαίδευση των μαθητών, πλέον, θα αφορά την ανάπτυξη τεχνικών/πρακτικών ικανοτήτων και όχι τη γενική μόρφωση-ακόμα και με την διαστρέβλωση που αυτή πραγματοποιούνταν μέχρι τώρα.

Συνακόλουθα, οι ανάγκες της παραγωγής απαιτούν εκτός από το κατάλληλα καταρτισμένο εργατικό δυναμικό και την αντίστοιχη πειθάρχισή του. Οι μαθητές όντας ευάλωτοι, θα εκπαιδευτούν στην πειθάρχιση και την υποτιμημένη εργασία από μικρή ηλικία. Το πρόγραμμα αυτό – και τα προγράμματα που, λογικά, θα ακολουθήσουν μπορεί να ειδωθεί ως επένδυση από το Κράτος, όπου μελλοντικά θα παράξει ένα πειθαρχημένο όσο και υποτιμημένο νέο εργατικό δυναμικό. Ένα εργατικό δυναμικό στον πάτο της ιεραρχίας, συνηθισμένο να δουλεύει σε συνθήκες δουλείας, χωρίς απρόβλεπτες εξάρσεις και τις καταστροφικές συνέπειες αυτών.

Εν ολίγοις τα αφεντικά θέλουν να διαμορφώσουν τους μελλοντικούς εργάτες έτσι όπως αυτά κρίνουν ότι τους εξυπηρετεί και δε δίνουν και πολύ σημασία σε παλιές έννοιες όπως »δημόσια δωρεάν εκπαίδευση».

Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται και τα πολύ εύγλωττα »σποτάκια» του υπουργείου παιδείας:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s